ו וַיֹּאמֶר יְדוָד אֶל מֹשֶׁה לֵּאמֹר׃
٢٧:٦ فَيُّومِر أدوناي إل مُوشيه لِيمور
ז כֵּן בְּנוֹת צְלָפְחָד דֹּבְרֹת נָתֹן תִּתֵּן לָהֶם אֲחֻזַּת נַחֲלָה בְּתוֹךְ אֲחֵי אֲבִיהֶם וְהַעֲבַרְתָּ אֶת נַחֲלַת אֲבִיהֶן לָהֶן׃
٧ كين بْنوت تْسلافْحاد دُوفْروت ناتون تِتين لاهِم أحُوزّات نَحَلا بِتوخ أحي أفيهِم فِهَعَفَرْتا إيت نَحَلات أفيهِن لاهِن
ח וְאֶל בְּנֵי יִשְׂרָאֵל תְּדַבֵּר לֵאמֹר אִישׁ כִּי יָמוּת וּבֵן אֵין לוֹ וְהַעֲבַרְתֶּם אֶת נַחֲלָתוֹ לְבִתּוֹ׃
٨ فِإل بْني يِسرائيل تِدَبِّير لِيمور إيش كي يَموت أُوفِن إين لو فِهَعَفَرْتِم إيت نَحَلاتو لِفِتّو
ט וְאִם אֵין לוֹ בַּת וּנְתַתֶּם אֶת נַחֲלָתוֹ לְאֶחָיו׃
٩ فِإم إين لو بات أُونْتَتِّم إيت نَحَلاتو لِإحاف
י וְאִם אֵין לוֹ אַחִים וּנְתַתֶּם אֶת נַחֲלָתוֹ לַאֲחֵי אָבִיו׃
١٠ فِإم إين لو أحيم أُونْتَتِّم إيت نَحَلاتو لَأحي أفيف
יא וְאִם אֵין אַחִים לְאָבִיו וּנְתַתֶּם אֶת נַחֲלָתוֹ לִשְׁאֵרוֹ הַקָּרֹב אֵלָיו מִמִּשְׁפַּחְתּוֹ וְיָרַשׁ אֹתָהּ וְהָיְתָה לִבְנֵי יִשְׂרָאֵל לְחֻקַּת מִשְׁפָּט כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְדוָד אֶת מֹשֶׁה׃
١١ فِإم إين أحيم لِأفيف أُونْتَتِّم إيت نَحَلاتو لِشْئيرو هَكَّاروف إيلاف مِمِّشْبَحْتو فِيَراش أُوتاه فِهايْتا لِفْني يِسرائيل لِحُوكَّات مِشْبات كَأشير تْسِفّا أدوناي إيت مُوشيه
יב וַיֹּאמֶר יְדוָד אֶל מֹשֶׁה עֲלֵה אֶל הַר הָעֲבָרִים הַזֶּה וּרְאֵה אֶת הָאָרֶץ אֲשֶׁר נָתַתִּי לִבְנֵי יִשְׂרָאֵל׃
١٢ فَيُّومِر أدوناي إل مُوشيه عَلِيه إل هار هاعَفاريم هَزِّه أُورْئيه إيت هاآرِتْس أشير ناتاتي لِفْني يِسرائيل
יג וְרָאִיתָה אֹתָהּ וְנֶאֱסַפְתָּ אֶל עַמֶּיךָ גַּם אָתָּה כַּאֲשֶׁר נֶאֱסַף אַהֲרֹן אָחִיךָ׃
١٣ فِراإيتا أُوتاه فِنِإسَفْتا إل عَمِّيخا جام آتّا كَأشير نِإسَف أهَرون أحيخا
יד כַּאֲשֶׁר מְרִיתֶם פִּי בְּמִדְבַּר צִן בִּמְרִיבַת הָעֵדָה לְהַקְדִּישֵׁנִי בַמַּיִם לְעֵינֵיהֶם הֵם מֵי מְרִיבַת קָדֵשׁ מִדְבַּר צִן׃
١٤ كَأشير مِريتِم بي بِمِدْبار تْسِن بِمْريفات هاعِيدا لِهَكْديشيني فَمّايِم لِعينيهِم هيم مي مِريفات كاديش مِدْبار تْسِن
טו וַיְדַבֵּר מֹשֶׁה אֶל יְדוָד לֵאמֹר׃
١٥ فَيْدَبِّير مُوشيه إل أدوناي لِيمور
טז יִפְקֹד יְדוָד אֱלֹהֵי הָרוּחֹת לְכָל בָּשָׂר אִישׁ עַל הָעֵדָה׃
١٦ يِفْكود أدوناي إلوهيه هاروحوت لِخُول باسار إيش عال هاعِيدا
יז אֲשֶׁר יֵצֵא לִפְנֵיהֶם וַאֲשֶׁר יָבֹא לִפְנֵיהֶם וַאֲשֶׁר יוֹצִיאֵם וַאֲשֶׁר יְבִיאֵם וְלֹא תִהְיֶה עֲדַת יְדוָד כַּצֹּאן אֲשֶׁר אֵין לָהֶם רֹעֶה׃
١٧ أشير يِيتْسيه لِفْنيهِم فَأشير يافو لِفْنيهِم فَأشير يُوتْسيئيم فَأشير يِفيئيم فِلو تِهْيِه عَدات أدوناي كَتْسون أشير إين لاهِم رُوعِه
יח וַיֹּאמֶר יְדוָד אֶל מֹשֶׁה קַח לְךָ אֶת יְהוֹשֻׁעַ בִּן נוּן אִישׁ אֲשֶׁר רוּחַ בּוֹ וְסָמַכְתָּ אֶת יָדְךָ עָלָיו׃
١٨ فَيُّومِر أدوناي إل مُوشيه كاح لِخا إيت يِهُوشوعَ بِن نون إيش أشير روحَ بو فِسامَخْتا إيت يادْخا عالاف
יט וְהַעֲמַדְתָּ אֹתוֹ לִפְנֵי אֶלְעָזָר הַכֹּהֵן וְלִפְנֵי כָּל הָעֵדָה וְצִוִּיתָה אֹתוֹ לְעֵינֵיהֶם׃
١٩ فِهَعَمَدْتا أُوتو لِفْني إلعازار هَكوهين فِلِفْني كُول هاعِيدا فِتْسِوّيتا أُوتو لِعينيهِم
כ וְנָתַתָּה מֵהוֹדְךָ עָלָיו לְמַעַן יִשְׁמְעוּ כָּל עֲדַת בְּנֵי יִשְׂרָאֵל׃
٢٠ فِناتَتّا مِيهودْخا عالاف لِمَعَن يِشْمِعو كُول عَدات بْني يِسرائيل
כא וְלִפְנֵי אֶלְעָזָר הַכֹּהֵן יַעֲמֹד וְשָׁאַל לוֹ בְּמִשְׁפַּט הָאוּרִים לִפְנֵי יְדוָד עַל פִּיו יֵצְאוּ וְעַל פִּיו יָבֹאוּ הוּא וְכָל בְּנֵי יִשְׂרָאֵל אִתּוֹ וְכָל הָעֵדָה׃
٢١ فِلِفْني إلعازار هَكوهين يَعَمود فِشاآل لو بِمِشْبات هاأُوريم لِفْني أدوناي عال بيف يِيتْسِؤُو فِعال بيف يافُوؤُو هو فِخُول بْني يِسرائيل إتّو فِخُول هاعِيدا
כב וַיַּעַשׂ מֹשֶׁה כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְדוָד אֹתוֹ וַיִּקַּח אֶת יְהוֹשֻׁעַ וַיַּעֲמִדֵהוּ לִפְנֵי אֶלְעָזָר הַכֹּהֵן וְלִפְנֵי כָּל הָעֵדָה׃
٢٢ فَيَّعَس مُوشيه كَأشير تْسِفّا أدوناي أُوتو فَيِّكَّاح إيت يِهُوشوعَ فَيَّعَميديهو لِفْني إلعازار هَكوهين فِلِفْني كُول هاعِيدا
כג וַיִּסְמֹךְ אֶת יָדָיו עָלָיו וַיְצַוֵּהוּ כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְדוָד בְּיַד מֹשֶׁה׃
٢٣ فَيِّسْموخ إيت ياداف عالاف فَيْتْسَوّيهو كَأشير دِبِّر أدوناي بِيَد مُوشيه